Rozpoznanie miastenii nadal, mimo dostępnych metod diagnostycznych, nie jest proste. Przyczyniają się do tego zmienne objawy choroby, nasilone w różnych porach dnia. Przy tym obraz kliniczny miastenii jest bardzo zróżnicowany u poszczególnych chorych.

Podstawą do rozpoznania miastenii jest wywiad, zebrany od chorego (czasem także od rodziny) oraz badanie apokamnozy, czyli ustalenie stopnia osłabienia mięśni podczas powtarzania jednej czynności (np. zamykania oczu, unoszenia nóg itp.).

Przy podejrzeniu miastenii wykonuje się (nie zawsze) test z Tensilonem (chlorek edrofonium), podając choremu dożylnie 10 mg tego preparatu. U chorych z miastenią obserwuje się szybkie, ale krótkotrwałe ustąpienie objawów. Niekiedy podaje się też domięśniowo prostygminę, lek podobnie działający jak Tensilon. Jeżeli reakcja chorego jest bardzo dobra, wykonuje się jeszcze inne badania, ponieważ próba z Tensilonem jest niewystarczająca dla rozpoznania miastenii.

Dzięki badaniom immunologicznym można stwierdzić obecność przeciwciał przeciwko receptorom acetylocholiny (AChR-Ab, ARAB). Stwierdza się je u większości chorych (ok. 85%), a miastenię określa jako seropozytywną.

U ok. 10-15% chorych stwierdza się przeciwciała przeciwko białku MuSK (MuSK-Ab),
a przeciwciała przeciwko receptorom acetylocholiny nie występują.

W obu odmianach miastenii nie ma związku między obecnością przeciwciał, a stopniem nasilenia objawów choroby. Poziom przeciwciał może być niski, a objawy nasilone i odwrotnie. Nie można też przewidzieć przebiegu choroby na podstawie badań immunologicznych.

U niektórych pacjentów nie wykrywa się obecności żadnych przeciwciał. Wtedy jedynymi badaniami mogącymi potwierdzić miastenię są badania elektrofizjologiczne (EMG, SFEMG).

Badanie EMG to elektrostymulacyjna próba męczliwości (próba miasteniczna) – polega na stymulacji nerwu obwodowego bodźcem elektrycznym z odbiorem odpowiedzi z mięśnia pobudzanego stymulacją. Lekarz ocenia amplitudę (wielkość) odpowiedzi na stymulację. W miastenii obserwuje się spadek amplitudy w czasie stymulacji tzw.

Czytaj dalej …

Od 1 marca br. brak refundacji na leczenie Sandoglobuliną P (butelka 6 g) m.in. dla chorych na miastenię.