1. Czy chorując na miastenię i zażywając Mestinon można ,,od wielkiego dzwonu” wznieść toast szampanem czy też napić się lampki wina podczas uroczystości rodzinnej?

Każdy człowiek powinien zdawać sobie sprawę z wpływu alkoholu etylowego na organizm człowieka. Alkohol wpływa niekorzystnie na ośrodkowy układ nerwowy, obwodowy układ nerwowy w tym nerwy i mięśnie, mięsień sercowy, naczynia krwionośne, układ pokarmowy. Znajomość tych szkód pomaga w podjęciu decyzji o racjonalnym wypiciu alkoholu. 

Dawki alkoholu, co do których można przyjąć, iż nie powodują szkód zdrowotnych, lub też minimalnie wpływają na powstawanie takich szkód w organizmie dorosłego człowieka, określone zostały przez WHO po serii długoletnich badań. Jest to 20 gramów czystego alkoholu dla kobiety dziennie i 40 gramów dla mężczyzny, wypijanego nie częściej niż pięć razy w tygodniu. Dawki te wyznaczają międzynarodowy standard tzw. rozsądnego picia. Eksperci zajmujący się problemami alkoholowymi posługują się określeniem „picie ryzykowne”. Termin „picie ryzykowne” oznacza picie alkoholu w zbyt dużych dawkach i w niewłaściwych okolicznościach. Niewłaściwe okoliczności spożywania alkoholu to przede wszystkim: zbyt młody wiek konsumenta (tj. przed zakończeniem okresu dojrzewania), okres ciąży i karmienia, stany chorobowe, zażywanie różnych leków, prowadzenie pojazdów mechanicznych

W miastenii jest możliwe wypicie niewielkich dawek alkoholu z zastrzeżeniami opisanymi wyżej.

W charakterystyce produktu leczniczego – Mestinonu – nie ma opisanych interakcji tego leku z alkoholem.

2. Podobno w miastenii przeciwwskazane są tylko nieselektywne betablokery. Czy to oznacza, że np. Bisocard jest dozwolony i dlaczego?

Na aktualnej, oficjalnej liście leków przeciwwskazanych w miastenii są zapisane wszystkie beta-blokery. W związku z pojawieniem się znacznej ilości nowych leków w tym nowych nieselektywnych beta-blokerów konieczna jest weryfikacja dotychczasowych przeciwwskazań. Każdy lek można sprawdzić co do jego przeciwwskazań, objawów niepożądanych, interakcji z innymi lekami. Konieczne jest wpisanie nazwy leku i charakterystyka produktu leczniczego. Odpowiedzialny za tę charakterystykę jest Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych. Opis ten jest uaktualniany i bardzo szczegółowy, stanowi dla lekarza prawny wpis co do możliwości zastosowania danego leku.

3. Jakie konkretnie znieczulenie możemy mieć u stomatologa?

Znieczulenie to inaczej znoszenie odczuwania bólu. Obecnie w stomatologii powszechnie stosuje się znieczulenie miejscowe, czyli podawanie leku w okolicę zębów i bardzo rzadko znieczulenie ogólne, czyli narkozę.

Są trzy rodzaje znieczulenia miejscowego. Pierwsze to znieczulenie powierzchniowe, czyli nałożenie na powierzchnię śluzówki na wałku z ligniny żelu lub sprayu znieczulającego. Zawiera on najczęściej lignokainę. Drugi rodzaj znieczulenia miejscowego to znieczulenie nasiękowe. Lekarz wkłuwa igłę dość płytko w okolicę zęba i stamtąd znieczulenie przedostaje się do znieczulanych tkanek. Trzeci rodzaj znieczulenia to znieczulenie przewodowe. Polega ono na podaniu znieczulenia w okolicę większego nerwu znieczulającego kilka struktur anatomicznych. Dodatkowo podczas podawania leku do samego znieczulenia miejscowego podaje się leki zwężające naczynia krwionośne. Powodują one zmniejszenie krwawienia oraz wydłużają czas znieczulenia. Są to adrenalina, noradrenalina i epinefryna.

Znieczulenie miejscowe nie jest przeciwwskazane w miastenii.

Znieczulenie ogólne jest stosowane ze wskazań lekarskich. Do znieczulenia ogólnego kwalifikuje anestezjolog, który zbiera dokładny wywiad dotyczący reakcji alergicznych, istniejących i przebytych chorób i decyduje o rodzaju podawanych leków. Szczególnie ważne u pacjentów z miastenią jest zastosowanie bezpiecznych leków do ogólnego znieczulenia.

4. Który z mocniejszych leków przeciwbólowych jest najmniej szkodliwy dla nas np. zaldiar, tramapal, itd. Jakie możemy bezpiecznie stosować?

Połaczenia paracetamolu i tramalu (np. zaldiar, tramadol, doreta) nie są przeciwwskazane w miastenii i mogą być stosowane przez pacjentów z tą chorobą. Problemem jest długość stosowania tych leków, ponieważ tramal powoduje uzależnienie i tutaj należy wykazać ostrożność.Każdy lek można sprawdzić co do jego przeciwwskazań, objawów niepożądanych, interakcji z innymi lekami. Konieczne jest wpisanie nazwy leku i charakterystyka produktu leczniczego. Odpowiedzialny za tę charakterystykę jest Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych. Opis ten jest uaktualniany i bardzo szczegółowy, stanowi dla lekarza prawny wpis co do możliwości zastosowania danego leku.

5. Witam. Mam takie pytanie: córce wyszły przeciwciała acetylocholiny 0,18. Troszeczkę zaczęłam panikować. Jestem chora na miastenię od 1996 roku, szybko przyszła. Jestem po tymektomii w 1999. Nie czuję się zbyt dobrze. Córcia ma 24 lata, przebywa za granicą. Badanie zrobiła pod moją presją i taki wynik. Jestem z małego miasteczka, tu nie ma odpowiednich lekarzy. Wydaje mi się, że w ogóle nie powinno być przeciwciał. Czy to oznacza, że ona zachoruje?

Miastenia nabyta występuje na ogół sporadycznie, niewielki procent ma charakter rodzinny. W populacji polskiej częstość miastenii rodzinnej wynosiła 1,5%. Miastenia występuje w tym samym pokoleniu (rodzeństwo, kuzyni), ale są przypadki występowania miastenii u jednego z rodziców i potomstwa. U chorych z miastenią rodzinną najczęściej występują przeciwciała przeciwko receptorom acetylocholiny.